آدم یه وقتایی دوس داره تو دل خودش، توی حال خودش، اونجوری ک دل خودش آروم تره فکر کنه به یه مصیبتایی. 

مثل امروز

که سخت بود

که پر از آغاز یه دلهره ی بزرگ بود

مثل همه ی این چند ماهی که سخت یا آسون گذشت و هنوز من موندم و این سوال بی جواب که اگه برگردم عقب چیکار میکردم.

وقت سوال نیست

وقت این سوال هم که. 

اما اثر چیه و چرا این موقع و چرا اننننقققددددرررر پس ذهنمه نمیدونم

آزارم میده

خیلی آزار

بگذریم 

امروز بعد این اتفاق نه گریه ای کردم نه حرف خاصی نه حتی دلسوزی ای در ادامه ی حرفای علی

امروز فقط دلم میخواست زودتر تموم شه و چه خوب که با بادیگارد تموم شه امروز. 

با این مردی ک ازون مردای نایابه

با این مردی ک آرزوش رو داشتم ولی هر روز که میگذره دور تر میشم از رویایی ک فکر میکردم واقعی شده.

کاش تموم شه این روزای سخت

کاش آروم شم 

نه یکم

خیلی

خیلی خیلی

پ. ن: خوبه ک آدم یه جایی رورداره برا پناه بردن بهش

حالا میخواد بلاگفا باشه   یا بغل همون کسی ک آزارش داده

گاهی آدم با تمام وجودش حس میکنه زمین گرده

یه زمانی تو فراری بودی ازینکه بخوای دلتنگی کسی رو رفع کنی که دلتنگ توعه

یه زمانی شد که خودت دلتنگ اون آدم شدی

یه زمانی تویی که شروع کننده ی این چرخه میشی

و یقین دارم زمانی هست که نوبت نفر دوم میرسه

من از اون آدم هایی ام که ولم کنی یادم میره

اما زمین گرده 

پ.ن: من حالم خوبه خداروشکر. زندگیم خوبه. روزام خوبه. فقط دلتنگی اذیتم میکنه. خيلی اذیت 

مرداده و آرامش 

مرداده و دل ضعفه برای رسیدن هر ثانیش 

مرداده و یه دنیا خنده

پ. ن: نه که چون ماه تولدمه عاشقش باشم

یه آرامشی دارم 

یه حس خوبی 

اصلا میدونی چیه

قرارمون باشه مرداد ماه 

قرارمون باشه تو مرداد برسیم بهم

انقد گرم باشه که یخ نکنه دستامون وقتی دست همو میگیریم

قرارمون باشه مرداد ماه 

ساعت 7 صبح

تو جنگلای شمال

لا به لای درختایی که بکر و نابن 

بیا یکبار

بذار کیف کنه دلم